ŁAGIERNICY – ŻOŁNIERZE ARMII KRAJOWEJ

Konstanty Kotlarek

1917-01-03 – 

http://bohaterowieniepodleglej.pl/wp-content/uploads/formidable/nop_l.png

IMIĘ:  Konstanty

 

NAZWISKO: Kotlarek

 

IMIĘ OJCA: Aleksander

 

IMIĘ MATKI: Teresa

 

NAZWISKO RODOWE MATKI: Pilarska

 

DATA URODZENIA: 1917-01-03

 

MIEJSCE URODZENIA: Wytyczno, pow. Włodawa, woj. lubelskie

 

DATA ŚMIERCI: 

 

MIEJSCE ŚMIERCI: 

 

 

PRZYNALEŻNOŚĆ DO AK LUB ORGANIZACJI POKREWNYCH:

05.1943-07.1944 r. Okręg Polesie ZWZ-AK, zaprzysiężony przez Władysława Kochańskiego (ps. „Wujek”) – dowódcę III odcinka „Wachlarza” 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK

STOPIEŃ WOJSKOWY, FUNKCJA, PSEUDONIM:

szeregowy ps. „Tur”; z uwagi na pracę na kolei – wywiad, łącznik – przekazywanie informacji, lekarstw, opatrunków kilkunastu placówkom AK (Ostrów, Kobryń, Kowel, Brześć nad Bugiem), przewożenie „spalonych” żołnierzy AK

MIEJSCE ZAMIESZKANIA PRZED ARESZTOWANIEM:

Tewle, pow. Kobryń, woj. poleskie

ARESZTOWANIE – OKOLICZNOŚCI, DATA, MIEJSCE:

13.12.1944 r. przez NKGB w Tewlach

KARA – PARAGRAF, RODZAJ, WYMIAR:

za działalność antyradziecką; art. 58?; wyrok Wojennego Trybunału Wojsk NKWD; 20 lat ITŁ, 5 lat pozbawienia praw obywatelskich i konfiskata całego mienia

REPRESJE (WIĘZIENIA/OBOZY/INNE):

Kobryń, Brześć nad Bugiem

ŁAGRY – NAZWY, OKRES POBYTU:

02.07.1945-15.11.1955 – Workuta – „Workutugol” – łagry nr 9-10 (brygadzista w pralni, zastępca kierownika), 11 (elektryk), Kapitałka – kopalnia węgla (stęplarz chodników, metaniarz)

ZAPAMIĘTANI WSPÓŁWIĘŹNIOWIE:

DATA ZWOLNIENIA:

15-11-1955

ZESŁANIE:

15.11.1955-21.07.1956 – Workuta – Pieczorskij Filjał – praca jako palacz

DATA POWROTU DO KRAJU:

26-07-1956

MIEJSCE POWROTU:

Brześć nad Bugiem (przekroczenie granicy), Biała Podlaska (punkt repatriacyjny), Jerzmionki, woj. bydgoskie (do rodziny)

POSIADANE ODZNACZENIA:

POZOSTAŁE INFORMACJE:

Od 1924 r. Pan Kotlarek uczęszczał do szkoły podstawowej, którą ukończył w 1934 r. z powodu przeprowadzki do wsi Żabinki w 1931 r. Pracował w gospodarstwie rolny rodziców, ucząc się od taty zawodu murarza i cieśli. W łagrze pisał wiersze.
Po powrocie do Kraju z zesłania pracował jako rolnik. Do lat 90-tych XX w. przetrwały tylko dwa, które Pan Kotlarek pragnął opublikować w 1990 r.

Skany / fotografie: